Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Ο οικουμενικός Έλληνας Ιωάννης Καποδίστριας 27 Σεπτεμβρίου 1831 (+Βίντεο)


Φαίδων Χριστοδουλάκης

Σαν σήμερα, στα 1831, δολοφονήθηκε ένας οικουμενικός Έλληνας ο Ιωάννης Καποδίστριας (10 Φεβρουαρίου 1776 – Ναύπλιο, 27 Σεπτεμβρίου 1831) που αγάπησε όσο τίποτε την ελληνική υπόθεση κι έδωσε τα πάντα γι αυτή.

Η άσχημη αρχή του νεοελληνικού κρατιδίου που πλέον με τη κατάπτυστη αυτή πραξη, σαφέστατα έξωθεν υποκινούμενη, σφράγισε τη μοίρα του ως προτεκτοράτο της Δύσης κάτι που ως συνέπεια φτάνει στο ιστορικό μας παρόν. Θα 'ταν άλλη η εξέλιξη αν ο Ιω. Καποδίστριας ζούσε.


Αιώνια η μνήμη του Πρώτου Εθνικού μας Κυβερνήτη. 


«Εάν οι εποχές, οπού υπόσχονταν στη πατρίδα μας το πιο αξιοπρεπές μέλλον, πέρασαν παίρνοντας μαζί τους, τις καλύτερες ελπίδες, αυτό οφείλεται στο ότι οι άνθρωποι, από τους οποίους αυτή η πατρίδα επρόκειτο να αποτελείται, δεν ήταν ακόμη έτοιμοι, ούτε να ακούν τη σεβάσμια φωνή της αλήθειας, ούτε να εισακούονται από τη μάζα των συμπολιτών. Λίγα φώτα, καμία εμπειρία, καθόλου χρήση του κόσμου(έμψυχου δυναμικού) κι ακόμη λιγότερα ήθη, αποτελούσαν όλη τη κληρονομιά εκείνων των εποχών.»


(Μτφ από επιστολή του, γραμμένη στα γαλλικά)

Ιωάννης Καποδίστριας
(10 Φεβρουαρίου 1776 – Ναύπλιο, 27 Σεπτεμβρίου 1831)


«Απέκαμα! Αλλ’ όμως θα παραμείνω στη χαλάστρα, 
μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής μου 
και ας κινδυνεύσω να χαθώ…» Ιω. Καποδίστριας

Οι λελέδες κρυφοαδωνίστερς που δηλώνουν εθνικοφιλελελελελελε μας ζαλίζουν τα πεπόνια με τους ύμνους υπέρ των παραπλανημένων "εκ του αρχέκακου όφεως" Μαυρομιχαλέων που δολοφόνησαν τον Ορθόδοξο Εθνικό Κυβερνήτη. 


Αυτόν που τσάκισε τον Μέττερνιχ και γλίτωσε την δυτική Ελλάδα και το ιερό Μεσολόγγι από μία πρώιμη ανταλλαγή πληθυσμών υπέρ της Πύλης, χαράζοντας τη συνοριακή γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού. 

Για τα άλλα σπουδαία του έργα δεν γράφω λέξη. Ας ανοίξουν κάνα βιβλίο να ξεστραβωθούν κι ας αφήσουν λίγο το Lifo και το Athens Voice.


Εκεί που γελάω δυνατά όμως είναι στο σημείο που κάνουν τους βαρύμαγκες και τα κουτσαβάκια που βγήκαν τα μανιάτικα κουμπούρια και μαχαίρια, στον άνθρωπο που τόσα χρωστάει ο τόπος και εξυμνούν τη λεβεντιά του να σκοτώνεις μπαμπέσικα αθώο που πήγαινε στην Εκκλησία. Οι Κουφοντίνες της σερβιετάς δηλαδή, που άμα σκάσει λάστιχο θα κάνουν τα σπουργίτια σε κάνα δέντρο.

Στη φαμίλια των Μαυρομιχαλέων λόγω της εθνικής της προσφοράς στον Αγώνα, παραβλέπεται το ανοσιούργημα που αν το έπρατταν άλλοι Νενέκοι, θα πρεπε να τους ξεθάψουμε και να τους πετάξουμε στον ασβέστη και για έναν επιπλέον λόγο. 
  • Γιατί η αγγλόδουλη αυτή ράτσα πολέμησε τον Πατέρα του Γένους τον Γέρο του Μωριά.
Αλλά αυτά ανήκουν στην αντινομική τραγική
και συνάμα μεγαλειώδη ιστορία μας.
Θεός σχωρέστους όλους.

Για τους σημερινούς φλωρίκους που δεν μπορούν να σκοτώσουν ούτε κατσαρίδα καλοκαιρινή και παχιά, που χουν κορνίζα το δίπλωμα που απέκτησαν στο Χόγκουαρτς της Αγγλίας και που πιάνουν πόμολο πόρτας με μαντηλάκι ντεντόλ, αναλάμβανω εθνολαϊκό κατηχητικό στα νότια προάστια.

Σας περιμένω...

27 Σεπτεμβρίου 2017
Φαίδων Χριστοδουλάκης

Πάντως πέραν των ιδεολογικοπολιτικών διαφόρων των Ελλήνων, οι δύο μεγάλες πολιτικές παρατάξεις, απ' την εποχή του Καποδίστρια, είναι οι εξής:


Οι καλών προθέσεων άνθρωποι, 
ανεξαρτήτως σφαλμάτων και λάθος θεωρήσεων.
Οι σκατόψυχοι και τα τομάρια...
Μαθήματα απ την Ελληνική Ιστορία.
Φαίδων

Η επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου. 
Διακρίνεται έφιππος ο Δημήτριος Καλλέργης .

Οι ελληνορθόδοξοι εθνολαϊκιστές, αντιδυτικοί, ανθενωτικοί και αντιστασιακοί με έντονο το αίσθημα της εθνικής ελευθερίας κι ανεξαρτησίας υπήρξαν οι ατμομηχανή του Νέου Ελληνισμού, τα μεγάλα θύματα αλλά και οι θύτες της ιστορίας απ' την Επανάσταση και μετά.

Ως αλλεργικοί στην πάσης φύσεως απολυταρχία μετά από ζυγό αιώνων και παρασυρμένοι απ την φιλελεύθερη αγγλική προπαγάνδα κι ιδιοτέλεια, αδικώντας σαφώς το έθνος τους, ήρθαν σε ρίξη με την φωτισμένη δεσποτεία του Κόμη Καποδίστρια, την τόσο εθνοφελή πρώτη εθνική μας ανασυγκρότηση, πέφτοντας στην τυρρανία της Βαυαροκρατίας και της Αντιβασιλείας του Όθωνα που αντιμετώπισε τον Νέο Ελληνισμό περίπου ως ιθαγενείς της Νέας Γουινέας, παρά τον δεδομένο φιλελληνισμό και την αγάπη του Βαυαρού Άνακτα, ο οποίος και πέθανε ως λάτρης της Ελλάδας. 


Την Βαυαροκρατία την πολέμησαν πάλι με παρακίνηση των Άγγλων που θέλησαν να επιβάλλουν έναν νέο φίλα προσκείμενο βασιλικό οίκο στο άρτι ελευθερωθέν προτεκτοράτο τους. Αυτά για την 3η Σεπτέμβρη του 1843.

Φαίδων Χριστοδουλάκης

Μορφές και ψυχές που το διάβα της η ιστορία, τις αποθέωσε... 
ειδικά συγκρινόμενοι με τους σημερινούς εξουσιαστές.


Ιστορικά αποφθέγματα του Ιωάννου Καποδίστρια.

1. Οι «επιτροπές» και η «προσωρινότης» κατέστρεψαν την Ελλάδα.

Γιάννης Βλαχογιάννης, Ιστορική Aνθολογία, 1927. 36.

2. Όταν του είπαν πως πολλοί απ’ όσους τον τριγυρίζανε για να πάρουν αξιώματα, ήταν άνθρωποι ανίκανοι, αποκρίθηκε:
― Δεν πειράζει! Από το χώμα που βρίσκεται, θα φτειάσουμε και τα τσουκάλια μας.

Γιάννης Βλαχογιάννης, ιστορική ανθολογία, 1927. 37.

3. Απηλλάγην της ρωσικής υπηρεσίας και εδήλωσα εις τον Τσάρον, ότι ουδέποτε θα στήσω εις την Ελλάδα την ρωσικήν σημαίαν.

[Έκθεση του Αυστριακού πρεσβευτή στο Λονδίνο Εστερχάζυ προς τον Μέττερνιχ, 6/18 Σεπτεμβρίου 1827]. Σπ. Β. Μαρκεζίνης, Πολιτική ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος 1828-1964, Α'. Πάπυρος, 1966. 37.

4. Τί θα ενόμιζέ τις, περί ιατρού αξιούντος να θεραπεύση διά του αυτού φαρμάκου, ως νέα κολυμβήθρα του Σιλωάμ, τους οιωδήποτε νοσήματι κατεχομένους ή διατάσσοντος προς πάντας ομοίαν δίαιταν, πριν ή ερευνήση την κράσιν εκάστου; Επίσης αμαθής, άμα δε και ολέθριος, εξελέγχεται και ο πολιτικός ιατρός, ο επιβάλλων αδιακρίτως εις πάντας τους λαούς, ίσους θεσμούς, προ της μελέτης του βίου και της αγωγής αυτών. Ζητείτε Σύνταγμα, αλλά πού οι συνταγματικοί; Θέλετε Πανεπιστήμιον, αλλ’ έχετε ακροατήριον ή και καθηγητάς;

Νικόλαος Δραγούμης, Ιστορικαί Αναμνήσεις, Α', 1879. 79.

5. Ομιλών περί της καταστάσεως εις ην εύρε την Ελλάδα, έδειξε πινάκιον επί της τραπέζης και είπε μετά καταφρονήσεως:

― Ουδέ σαλάταν να κατασκευάσωσιν εγίνωσκον προ εμού οι Έλληνες.
Και ομολογώ μεν ότι το παράδειγμα δεν υπήρξεν άστοχον, αλλ’ εις το έτερον των ρημάτων, το τετρασύλλαβον, θα ετόλμων να υποκαταστήσω άλλο βραχύτερον, το «είχον»· διότι, κατασκευάζοντες επί επταετίαν την Ελλάδα, ηναγκάζοντο να τρώγωσιν, ουχί εξ αμαθείας αλλ’ εκ πτωχείας, και άνευ ελαίου και άνευ όξους, πολλάκις δε και άνευ άρτου, τα δωρεάν παρά της φύσεως δαψιλευόμενα λάχανα.

Νικόλαος Δραγούμης, Ιστορικαί Αναμνήσεις, Α', 1879. 100.

6. ― Μήπως […] εξέλαβες και εμέ λογιώτατον; Το κακόν υμών είναι ότι μόλις μάθετε μερικούς κανόνας της γραμματικής, έστω και εις την Γερμανίαν, μόλις ιδήτε μερικά βουνά της Ευρώπης, και χειροτονείσθε μόνοι διορθωταί της κοινωνίας και νομοθέται της πολιτείας. Πλην, κύριε, άλλο γραμματική, άλλο κοινωνία και άλλο πολιτεία. Τόσω πολύς καπνός γεμίζει τας κεφαλάς υμών, ώστε δεν εννοείτε οποίον και οπόσον χάσμα διαχωρίζει τας δύο τελευταίας από της πρώτης. Οι παλαιοί σοφισταί εγίνωσκον πλείονα γράμματα, και όμως αυτοί ήσαν οι λυμεώνες των Αθηνών.

Νικόλαος Δραγούμης, Ιστορικαί Αναμνήσεις, Α', 1879. 127-128.

7. Δεν ηγάπα τους Άγγλους ο Κυβερνήτης, ους εθεώρει ασπόνδους εχθρούς της Ελλάδος. «Βλέπεις τούτους με τες κόκκινες βελάδες;» είπε μοί ποτε, «είναι Τούρκοι».

Νικόλαος Δραγούμης, Ιστορικαί Αναμνήσεις, Α', 1879. 136.

8. ― Εάν δώσετε εις το βρέφος τούτο, προσείπε [ο Κυβερνήτης] δακτυλοδεικτήσας τον οκταετή υιόν του [Άγγλου] πλοιάρχου, ξυράφιον, δεν θα κόψη δι’ άγνοιαν τον λαιμόν αυτού; Το αυτό συμβαίνει και επί των αμαθών λαών. Το σύνταγμα ομοιάζει προς ξυράφιον, εις ού την χρήσιν δεν εγυμνάσθησαν έτι αι χείρες των Ελλήνων. Μη λησμονήτε δε ότι η ανατροφή αυτών υπήρξε δουλική.

― Δι’ αυτό δη τούτο, διότι δεν λησμονώ πώς ανετράφη, ιδού τι θα έπραττον αν ήμην Κυβερνήτης. Θα έδιδον ξυράφιον εις το παιδίον και είτα, κρατών μετά προσοχής την δεξιάν, θα ωδήγουν αυτό πώς να ξυρισθή, ίνα μη κοπή.

― Κύριε πλοίαρχε, […] δεν ήλθον εις την Ελλάδα ίνα με χλευάση η Ευρώπη! Εγώ μεν χρεωστώ να ξυρίζωμαι ενώπιον του βρέφους, αυτό δε να μάθη πώς να μεταχειρίζεται το ξυράφιον, ίνα μη κοπή.

Νικόλαος Δραγούμης, Ιστορικαί Αναμνήσεις, Α', 1879. 151-152.

9. Η βουλή περί τα μέσα Ιανουαρίου [1828] προσκαλεί τον Κυβερνήτην να ορκισθή τον όρκον του συντάγματος της Τροιζήνος. […] Και ιδού ο λόγος του προς αυτούς:

«Δεν είναι δυνατόν, αδελφοί, να ορκισθώ τον όρκον του συντάγματος, διότι δεν εμπορώ να σας υποσχεθώ να φυλάξω ό,τι δεν έχετε και ό,τι δεν με παραδίδετε. Αλλά σας υπόσχομαι να προσπαθήσω διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, όσον δύναμαι».

Νικόλαος Σπηλιάδης, Απομνημονεύματα, Δ' . Αθήναι 1970. 80.

10. Εφ' όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν.


(αρνούμενος το μισθό του Κυβερνήτου)


11. Ως ψάρι εις το δίχτυ σπαράζει εις πολλούς κινδύνους ακόμη η ελληνική ελευθερία. Μου εδώσατε τους χαλινούς του κράτους. Τίνος κράτους; Μετρούμε εις τα δάκτυλα την επικράτειάν μας.

(σε συνομιλία με τον Γεωργάκη Μαυρομιχάλη, λίγο μετά τον ερχομό του)


12. Εάν ο Θεός μεθ' ημών ουδείς καθ' ημών.

(η πρώτη φράση από την πρώτη του ομιλία προς τον Ελληνικό λαό, Αίγινα, 1828)

13. Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύση εις την ακαρδίαν μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης. (σε συνομιλία με τον Γεωργάκη Μαυρομιχάλη, λίγο μετά τον ερχομό του) (Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού)

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΕΙΠΑΝ ΚΑΙ ΕΓΡΑΨΑΝ:


«Κείνοι που δολοφόνησαν τον Καποδίστρια, δολοφόνησαν την Ελλάδα», Ζαν Εϊνάρ, Γαλλοελβετός τραπεζίτης και φιλέλληνας.

«Ο Κυβερνήτης κέρδισε πολύ μετά τον θάνατό του. Αν σηκωνόταν από τον τάφο του, όλη η Ελλάδα θα 'τρεχε να τον προσκυνήσει», Ανδρέας Ζαΐμης.

«Πολλαί αρεταί, εκόσμουν τον άνδρα. Σεμνά ήσαν τα ήθη του, ακέραιος ο χαρακτήρ του και αγαθή η διάθεσίς του», Σπυρίδων Τρικούπης.

«Ναι, κύριε, η Γαλλία και η Αγγλία είναι που δολοφόνησαν τον αδερφό μου», Αυγουστίνος Καποδίστριας, απευθυνόμενος προς τον φιλέλληνα και ιστορικό Φρίντριχ Τιρς.

«Δεν μετράς καλά φιλόσοφε… Ανάθεμα τους Αγγλογάλλους που ήσαν η αιτία κι εγώ έχασα τους δικούς μου και το Έθνος έναν άνθρωπο, που δεν θα τονε μεταβρεί και το αίμα του με παιδεύει ως τώρα…». Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης (1840) προς τον ιατροφιλόσοφο Πύρρο, που κατηγόρησε τον Ι. Καποδίστρια.

«Όποτες ήτανε στην Ελλάδα αυτός ο Μαυροκορδάτος, την έφαγε... Ποιος σκότωσε τον Καποδίστρια παρ' αυτός; Και θέλει να μιλάει ακόμα!» Θεόδωρος Γρίβας, οπλαρχηγός του 1821 στη Βουλή (26/1/1845), παρουσία του Μαυροκορδάτου.

– Ο Ελβετός φιλέλληνας Ι. Γ. Εϋνάρδος είπε για την δολοφονία του Καποδίστρια: «Όστις δολοφόνησε τον Καποδίστρια, δολοφόνησε την πατρίδα του. Ο θάνατος του είναι συμφορά για την Ελλάδα και δυστύχημα ευρωπαϊκόν».

Πηγή: http://fedon-christodoulakis.blogspot.gr/2017/09/koutsavakia.html

Σχετικό:












    1. Απόσπασμα απ'την ταινία "Η Δίκη των Δικαστών" όπου ο ανεπανάληπτος Νίκος Κούρκουλος δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, υποδυόμενος τον δικαστή Πολυζωίδη ο οποίος αρνήθηκε να καταδικάσει τον Κολοκοτρώνη αφού έτσι του επέβαλαν τα μνημόνια της εποχής του (Βαυαροί αντιβασιλείς).

Το βίντεο αφιερώνεται στους σημερινούς δικαστές και πολιτικάντηδες που ξεπουλάνε τη χώρα και δολοφονούν τους Έλληνες. Αργά ή γρήγορα όλο και κάποιος δικαστής Πολυζωίδης θα γεννηθεί στην πατρίδα μας, γιατί η πατρίδα μας γεννάει προδότες αλλά γεννάει και ήρωες!






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου