Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

Το έθνος είναι γλώσσα και λαλιά πανάρχαιη σε χείλη παιδικά


Το έθνος είναι ένα τεράστιο ψηφιδωτό 
από ψηφίδες/θραύσματα μνήμης
που μεταδόθηκαν από πατέρα σε γιό 
σαν αφηγήσεις άχρονες, εκεί που η ιστορία 
γίνεται θρύλος κι ο θρύλος μύθος.

Το έθνος είναι μια αλυσίδα από μικρές συνήθειες που επαναλαμβανόμενες μες στους αιώνες, τρέχουν ασταμάτητα προς το μέλλον.

Το έθνος είναι χρόνος και τόπος σε στιγμές μεγάλες όπου το νύν γίνεται αεί.

Το έθνος είναι αίμα που αναζητά να χυθεί υπέρ της σωτηρίας των πολλών.

Το έθνος είναι γλώσσα και λαλιά πανάρχαιη σε χείλη παιδικά.

Το έθνος είναι η Πίστη της κοινότητας και συνάμα η υπαρξιακή της σάρκα.

Το έθνος είναι η ιδιαίτερη πινελιά του Θεού πάνω μας.



Ξέρω ξέρω... όλα τα παιδιά του κόσμου είναι παιδιά μας κτλ κτλ. Συμφωνώ.

Για όλα τα παιδιά των «υιών των ανθρώπων» πρέπει να έχει χώρο η καρδιά ενός Χριστιανού.

Αλλά προσθέτω πως στα δικά μου παιδιά θα ηθέλα να έβλεπα τη σκιά του πατέρα μου και της μάνας μου. Θα ήθελα να είναι σάρξ εκ της σαρκός μου.

Κι αν τελικά αυτό δεν συνέβαινε να ήταν της δικής μου ψυχής τέκνα. Έστω αυτό.

Χρέος δικό μου θα ήταν να τους στήσω κάστρο άπαρτο, το φρόνημα μας εντός κι εκτός τους. Να τους διδάξω την πανάρχαια ζωντανή λαλιά μας.

Να τους ξυπνήσω τα πλήθη των χαρισμάτων ενός πανάρχαιου λαού και να τους σβήσω, όσο αυτό είναι εφικτό, τα πλήθη των αρχαίων του παθών.


Όσο εσείς θα προπαγανδίζετε και θα προωθείτε την αύξηση του πληθυσμού μέσω των «μεταναστευτικών ροών» μουσουλμάνων, εμείς θα στηρίζουμε την ελληνορθόδοξη οικογένεια και το πρότυπο της, την οικογένεια καλών κι αγωνιστών ιερέων, όπως ο εικονιζόμενος άξιος παπάς και η φαμίλια του.

Η εικόνα θα μπορούσε να ονομαστεί «ο Θεός εν τω μέσω ημών»

Φαίδων Χριστοδουλάκης
MA θεολογίας






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου